Ο Γιάννης είναι μαθητής της Β΄ δημοτικού και από την αρχή του σχολείου αντιμετωπίζει προβλήματα στα μαθήματα. Δεν έχει κάνει καμία πρόοδο στην ανάγνωση,

ο γραφικός του χαρακτήρας είναι τσαπατσούλικος και πολλές φορές δυσανάγνωστος.

διαγνωστικών εξετάσεων για μαθησιακές δυσκολίες.

Είναι γεγονός ότι η διαδικασία αξιολόγησης είναι περίπλοκη και γίνεται σε χώρο μη οικείο (εκτός σχολείου) οπότε μπορούμε να φανταστούμε το βαθμό του άγχους που μπορεί να προκαλέσει στο παιδί. Για το λόγο αυτό ο καλύτερος τρόπος είναι μειώσετε το δέος που του προκαλεί συζητώντας και εξηγώντας του τι πρόκειται να γίνει. Εξηγήστε του ακριβώς τι θα συμβεί, δώστε του να καταλάβει ότι θα μπει σε μία διαδικασίας με τεστ που στόχο θα έχουν να μπορέσετε εσείς και οι δάσκαλοί του να βρείτε τεχνικές που θα το βοηθήσουν να τα πάει καλύτερα στα μαθήματα και να νοιώθει πιο άνετα στο σχολείο. Εξηγήστε του ότι το αποτέλεσμα της διαδικασίας θα τον βοηθήσει να μην αισθάνεται θυμό ή απογοήτευση όταν διαβάζει τα μαθήματά του και ότι θα βοηθηθεί στο να μαθαίνει πιο εύκολα.

Τονίστε στο παιδί ότι δεν έχει κάποιο «ελάττωμα» απλά μαθαίνει με διαφορετικό τρόπο από τα άλλα παιδιά και για αυτό χρειάζεται να βρείτε μαζί τον καλύτερο τρόπο να τον βοηθήσετε να τα καταφέρει. Προετοιμάστε το εξηγώντας ότι θα εξετάσουν πως γράφει, πως διαβάζει πως κατανοεί όσα ακούει και άλλες δεξιότητες. Πείτε του ότι δε θα βαθμολογηθεί επομένως δεν πρέπει να φοβάται ή να ανησυχεί μήπως δεν τα πάει καλά. Πείτε του ότα τα τεστ μοιάζουν με απλές ασκήσεις ή παιχνίδια που ξέρει (κύβοι, παζλ).

Καθησυχάστε το λέγοντας ότι οι εξεταστές θα είναι πολύ φιλικοί και ευγενικοί και αν θελήσει να διακόψει για κάποιο λόγο (τουαλέτα, να πιει νερό) μπορεί να το ζητήσει. Μερικά παιδιά δυσκολεύονται να μείνουν πειθαρχημένα ή κουράζονται πολύ στα μεγάλα χρονικά διαστήματα που απαιτούνται στην αξιολόγηση. Στην περίπτωση αυτή η διαδικασία μπορεί να σπάσει σε «κομμάτια». Ότι και να συμβαίνει μη διστάσετε να το συζητήσετε και να ζητήσετε διευκρινήσεις για ότι σας απασχολεί από το προσωπικό των κέντρων διάγνωσης. 

Όταν η διαδικασία της αξιολόγησης ολοκληρωθεί τότε το κέντρο διάγνωσης (αν είναι δημόσιο) σε συνεργασία με εσάς και τους δασκάλους θα σχεδιάσουν ένα ατομικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Το πρόγραμμα αυτό θα προσδιορίζει τους στόχους και τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθήσει ο δάσκαλος.

Πρωταρχικό μέλημα για τους γονείς ενός μικρού παιδιού που δυσκολεύεται στο σχολείο πρέπει να είναι η έγκαιρη παρέμβαση ώστε να αποτραπεί η μείωση της αυτοεκτίμησής του από την σχολική του αποτυχία. Στις περισσότερε περιπτώσεις η διάγνωση των μαθησιακών δυσκολιών γίνεται μετά τη β ή γ δημοτικού γιατί αν η διαδικασία αξιολόγησης γίνει νωρίτερα μπορεί εσφαλμένα διαγνωστεί π.χ. δυσλεξία. Μερικά παιδιά αντιστρέφουν τα γράμματα, δε διαβάζουν με ευχέρεια και δεν έχουν καλή γραφή, απλά επειδή δεν έχουν ακόμη την απαιτούμενη ωριμότητα και όχι επειδή είναι δυσλεκτικά. Τα παιδιά αυτά είναι πιθανό να καλύψουν τα μαθησιακά κενά τους αργότερα.

Ένα άλλο ζήτημα είναι ότι το πολύ μικρό παιδί π.χ. με δυσλεξία μπορεί να νοιώθει φόβο, αγωνία και άρνηση για το σχολικό περιβάλλον, να είναι θυμωμένο και απογοητευμένο μέχρι να μπορέσει να καταλάβει τι είναι η δυσλεξία και πως θα επηρεάσει τη ζωή του. Για αυτό από τη στιγμή της διάγνωσης πρέπει να του εξηγήσουμε τι σημαίνει μαθησιακή δυσκολία ή δυσλεξία ώστε να συνειδητοποιήσει ότι απλά μαθαίνει με διαφορετικό τρόπο. Το βασικό έργο των γονιών είναι να προσφέρουν απλόχερα αγάπη και ενθάρρυνση αλλά και να συνεργαστούν με το σχολείο με στόχο να ανταποκριθούν όλοι μαζί στις ανάγκες του παιδιού.

Μην ξεχνάτε ότι τα δικά σας συναισθήματα για κάθε κατάσταση γίνονται άμεσα αντιληπτά από το παιδί. Αν εσείς δείξετε απογοήτευση ή θυμό ή απελπιστείτε από τις δυσκολίες του παιδιού τότε και αυτό θα νοιώσει ανίκανο, δεν θα έχει κίνητρα και παρατήσει κάθε προσπάθεια βελτίωσης.