Καλησπέρα kounelaki,
Αρχικά να σας πω, ότι καταλαβαίνω απόλυτα τον προβληματισμό σας. Τα μαθητικά μας χρόνια είναι μια πολύ σημαντική και ευαίσθητη περίοδος της ζωής μας. Η δυσκολία και η πιθανή αποτυχία παίζουν σημαντικό ρόλο στην αυτοεκτίμησή μας, στις σχέσεις μας με τους άλλους και επηρεάζουν την μελλοντική μας εξέλιξη.
Πολλές φορές και για πολλά πράγματα «γυρνάμε πίσω» και αναρωτιόμαστε το γιατί…
Θα συμφωνήσω λοιπόν μαζί σας, ότι είχατε μαθησιακές δυσκολίες. Το ζητούμενο είναι η αιτιολογία τους. Δυσκολίες του είδους αυτού, μπορεί να υπάρχουν για πολλούς λόγους: Να μην έχει βοηθηθεί το παιδί στην διαδικασία απόκτησης της γνώσης,(αυτό γίνεται μέσα από την καθοδήγηση του δασκάλου και των γονέων και είναι ο τρόπος που διαβάζει το παιδί ώστε να αποκτήσει μεταγνωστικές δεξιότητες), η διάσπαση προσοχής, δυσλεξία, δυσκολία στην πρόσληψη και οργάνωση των πληροφοριών, προβλήματα στην ανάκληση και άλλα πολλά.
Μερικά ερωτήματα:
Η ψυχολόγος τι ακριβώς σας είπε?
Στο τέλος της α΄ δημοτικού θα έπρεπε να είχατε κατακτήσει την δεξιότητα της ανάγνωσης….έγινε έτσι?
Οι βαθμοί στο σχολείο? Η απόδοσή σας ήταν ανάλογη των ωρών διαβάσματος?
Παλαιότερα οι ενήλικες μπορούσαν να εξεταστούν στα ιατροπαιδαγωγικά κέντρα των δημόσιων νοσοκομείων και σε κέντρο ψυχικής υγιεινής. Μπορείτε να απευθυνθείτε και να ρωτήσετε αν ισχύει ακόμα.
‘Ότι χρειαστείτε μπορείτε να μου ξαναγράψετε.
(Ζητώ συγνώμη για την καθυστερημένη απάντηση, αλλά οι υποχρεώσεις μου είναι αυξημένες αυτό το διάστημα…)